دیپلماسی و آداب تشریفات
گاهی در ادبيات عامه ، واژه "تشريفات" مترادف با انجام فعاليت هاي غيرضروري، ولخرجي، و اداي احترام بيهوده و افراط در به جاآوردن برخی آداب است، اما فرهنگ و آداب تشريفاتی در روابط بین الملل به معني نظم بخشيدن به فعاليت ها و تعامل علم و عمل می باشد.امروز دانش تشريفات در بسياري از كشورها به عنوان رشته دانشگاهي در مقاطع كارشناسي وكارشناسي ارشد تدريس مي شود و دانشجويان اين رشته مباحثي چون استقبال و مشايعت، چگونگي برخورد و همراهي با ميهمان، رعايت فرهنگ و هويت ميهمانان خارجي، كاربرد فرهنگ ها در فرايندشكل گيري ارتباطات انساني را مي آموزند.در واقع تشريفات به امور اختياري و سليقه اي و بدون ضابطه اطلاق نمي شود. تشريفات، مجموعه اي تعريف شده از عرف هايي است كه در سطوح بين المللي رعايت مي شود و بي اعتنايي به آن، توجيه وتفسير ندارد.اداره کل تشریفات وزارت امور خارجه در تمام کشورها عهده دار انجام وظایفی چون مسائل مربوط به امور دیپلماتها ، سازماندهی استقبال و مشایعت نمایندگان دیپلماتیک، تنظیم مراسم تسلیم استوارنامه، نظارت بر رعایت مصوبات دولت در ارتباط با مسئله اقامت دیپلمات های خارجی و پرسنل خدماتی نمایندگی های دیپلماتیک ، مسائل گمرکی مسافرت در کشور ، اسکان و استقبال و مشایعت هیئت های عالی رتبه و نیز رجال دولتی که به کشور سفر می کنند، تهیه و سازماندهی برنامه ی اقامت و تنظیم برنامه رجال کشور خود با دیپلمات های مقیم می باشد.آشنا سازی دیپلماتها با زندگی و فرهنگ کشور، دعوت به مناسبت های مختلف سال نو، جشن ها، نمایشگاه ها، نمایش فیلم، سازماندهی سیر و سفر و سخنرانی ها هم از جمله وظایف ریاست و تشریفات به شمار می رود.معمولا روسای نمایندگی های سیاسی پس از ورود به کشور پذیرنده،با مدیرکل تشریفات ملاقات کرده و برنامه های آتی خود را با نظر وی تنظیم می کنند.اگرچه دیپلماتهای خارجی دارای مصونیت سیاسی هستند ، ولی این به هیچ وجه بدان معنی نیست که دیپلمات خارجی می تواند قوانین کشور مقیم را نادیده بگیرد.بر اساس احکام کنوانسیون وین اشخاصی که از امتیازات و مصونیت های دیپلماتیک بهره مند هستند، مکلف به رعایت قوانین و مصوبات کشور مقیم می باشند. عمل و شغل دیپلماسی نیاز به محیطی رسمی و آرام دارد و مقررات تشریفاتی این محیط را ایجاد می کند. تقيد به اصل ادب و نزاكت، خود، چارچوبي را فراهم مي آورد تا این محیط سالم و آرام ایجاد شود. در نطق هاي مطبوعاتي، ميهماني ها و ديدارهاي رسمي، كه نمايندگان سياسي مقيد به رعايت پاره اي از اصول و هنجارهاي از پيش پذيرفته شده هستند، اصل ادب و نزاكت حاكم است. اکثر قواعد و رسوم تشریفاتی بین المللی بوده و برخی نیز عرفی است. گاهی دولت های انقلابی در آغاز با تشریفات به مبارزه برخاسته اند، اما به مرور به لزوم آن پی برده و از آن پیروی کرده اند. به عنوان مثال با وقوع انقلاب پرولتاريا در شوروي سابق، ديپلمات ها موظف به تبعيت از دستورات خاصي شده و به آنان موكداً توصيه شده بود به عنوان نمايندگان يك كشور كارگري، بسيار ساده و بي تكلف زندگي كنند و از تشريفات به دور باشند. حکومت چین پس از انقلاب به مدت بیست سال کوشید تا تشریفات را در آن کشور کنار گذارد، ولی بالاخره آن را مجدداً پذیرفت . ديپلمات هاي چين كمونيست، مدت ها به لباس هايي كه به مدل مائو معروف بود، ملبس بودند تا اينكه با تغيير سيستم حكومتي چين و چرخش در سياست خارجي، در اين نوع لباس ها نيز تجديد نظر شده و پوشش هاي متعارف بين المللي جايگزين آن شدند. سفرای جمهوری اسلامی ایران برخی از مقررات تشریفاتی خود که برگرفته از آموزه های اسلامی است را را در اولین روزهای حضور در کشور پذیرنده به اداره کل تشریفات آن کشور اعلام می کنند.برای مثال دیپلمات های ایرانی با جنس مخالف دست نمی دهند،بر سر میزی که مشروب در آن باشد حاضر نمی شوند،ازعمل "توست" که به معنی بالابردن لیوان به سلامتی طرف مقابل است اجتناب می کنند و در مراسمی که همراه با رقص و موسیقی خلاف باشد شرکت نمی کنند.