حق السکوت سعودی به سازمان ملل و وظیفه ما

هفته گذشته محمد بن سلمان ولیعهد عربستان با اعطای چک یک میلیارد دلاری به سازمان ملل، بطور غیرمستقیم از سکوت این سازمان در قبال جنایات حکام سعودی در یمن قدردانی کرد. آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل متحد نیز قول داد این سخاوتمندی عربستان را به نحو شایسته جبران نماید. گوترش با ژست اسلام شناسانه، سخاوتمندی را از ارکان اسلام خواند و فراموش کرد که در مکتب اسلام، حفظ جان انسان ها یکی از اصول غیرقابل انکار است و امروز عربستان است که با بمباران مکرر خود، فاجعه ای انسانی در یمن آفریده که مصداق دقیق نسل کشی می باشد.

همدستی سازمان ملل با حکام سعودی برای تداوم جنایت در یمن، جای تعجب ندارد، چرا که این سازمان در بسیاری از مقاطع، در جهت منافع قدرت های بزرگ و کشورهای متمول عمل کرده و تصمیمات این نهاد بین المللی، از سیاست ها و برنامه های کشورهای بزرگ تأثیر پذیرفته است. بخصوص در زمان بانکی مون و جانشین وی یعنی گوترش، بسیاری از مفاهیم، همچون نقض حقوق بشر، استقرار صلح، عدالت جهانی، مطابق با خواست ها و سلایق آمریکا، رژیم صهیونیستی و اعراب مرتجع، تعریف شده و با سوء استفاده سیاسی  همراه بوده است.

سازمان ملل متحد، یک سازمان حقوقی ـ سیاسی و یگانه سازمان قدرتمندی است که بر اساس منشور خود، وظیفه حفظ صلح و امنیت بین المللی و برانگیختن همه کشورها به رعایت حقوق بشر را به عهده دارد. در واقع منشور ملل متحد، وظیفه اصلی حفظ صلح و امنیت بین المللی را به شورای امنیت محول کرده و بر اساس آن، شورا باید مراقب هرگونه اقدامی باشد که به حفظ صلح جهانی آسیب می زند. اما متاسفانه سازمان ملل و شورای امنیت در موارد متعدد از وظایف قانونی خود سرپیچی کرده و به ابزاری برای تأمین منافع کشورهای قدرتمند تبدیل شده اند. سکوت در برابر جنایت های مستمر صهیونیست ها علیه مردم مظلوم فلسطین، کشتار مردم بی گناه بوسنی ، سکوت  در مقابل حمله نظامی آمریکا به افغانستان و حمله خودسرانه و غیرقانونی به عراق، ناتوانی در قبال رشد بی رویه تروریسم و گسترش ناامنی در جهان از جمله نتایج عملکرد ضعیف این نهاد در سال های اخیر است.

شورای امنیت سازمان ملل که حتی با توهم به خطر افتادن منافع یکی از کشورهای بزرگ، قطعنامه های شدید الحن صادر می کند، امروز در مقابل، تهاجم به ملت های مظلوم از جمله به زنان ، کودکان و غیرنظامیان یمن، سکوت اختیار کرده است. برای مثال بان کی مون در دوره فعالیت خود با اتخاذ مواضع ضعیف، از حکام سعودی حمایت کرد و پس از صدور بیانیه شورای حقوق بشر سازمان ملل درباره جنایات عربستان در یمن و ضرورت انجام تحقیقات در این زمینه، مرعوب تهدید ریاض مبنی بر قطع حمایت های مالی خود از سازمان ملل متحد شد و این بیانیه را غیرواقعی خواند.

در گفتگوهای اخیر یمن نیز در مقاطع مختلف، نماینده سازمان ملل تحت فشارهای سیاسی قرار داشت و از شخصیتی مستقل در مذاکرات، بخصوص در جلسات ژنو برخوردار نبود. 
اینک اعطای چک یک میلیاردی سعودی و در واقع معامله این کشور با سازمان ملل برای نادیده گرفتن نقض حقوق بشر در یمن، بیانگر نقش منفی سازمان ملل در یمن و قرار گرفتن آقای گوترش در کنار متجاوزان سعودی می باشد. 

سکوت و بی اعتنائی کشورهای جهان نسبت به عملکرد منفی سازمان ملل در مسئله یمن و بخصوص معامله اخیر سعودی و گوترش، به مصلحت نظام بین الملل نیست و زمان آن رسیده که کشورهای جهان و نهادهای متولی دیپلماسی عمومی بخصوص اصحاب رسانه، لب به انتقاد از سیاست های سازمان ملل گشوده و عملکرد این نهاد بین المللی را زیر سئوال ببرند. امروز اگرچه تغییر عادلانه در ساختار این سازمان و انجام اصلاحات بنیادینی ، به دلیل نفوذ قدرت های بزرگ ممکن نیست؛ اما می توان با تمام امکانات رسانه ای بخصوص در فضای مجازی، با رویه اخیر این سازمان در قبال موضوع یمن مقابله کرد و طبعا انتظار است که جمهوری اسلامی ایران در این مسیر پیشقدم شده و  انجام وظیفه نماید.

 

نامیبیا هم در نوروز به استقلال رسید

روز اول فروردین 1370، مصادف با اولین روز بهار و عید نوروز برای ایرانیان، روزی شیرین و به یادماندنی برای مردم نامیبیا نیز هست. چرا که در چنین روزی یعنی 21 مارس 1990، مردم سیاه‌پوست نامیبیا بعد از سال‌ها مبارزه  علیه استعمار انگلیس و آپارتاید در آفریقای‌جنوبی، طعم شیرین پیروزی را چشیده و استقلال کشور خود را جشن گرفتند. حضور در جشن استقلال نامیبیا برای من که سفیر ایران در زامبیا بودم، یک خاطره فراموش نشدنی و تاریخی بود. در آن تاریخ  با یک هیئت ایرانی به ریاست آقای حسین شیخ الاسلام معاون وزارت امورخارجه از زامبیا عازم"ویندهوک" پایتخت نامیبیا شدیم. سواپو یعنی سازمان ازادیبخش نامیبیا از اول انقلاب مورد حمایت ایران بود و به همین دلیل آقای سام نجوما رهبر سواپو که بعدا رئیس‌جمهور نامیبیا شد با هواپیمای اختصاصی جمهوری اسلامی ایران از اروپا به ویندهوک آمد.

مراسم استقلال نامیبیا، عصر اول فروردین یا 21 مارس برگزار شد و ما پس از ورود به استادیوم بزرگی که محل برگزاری مراسم بود، به پاویون مخصوص شخصیت‌های خارجی هدایت شدیم. همه مهمانان از نقش جمهوری اسلامی ایران در حمایت از نهضت‌های ضد آپارتاید و استقلال نامیبیا خبر داشتند و ورود سام نجوما با هواپیمای ایرانی نیز نقل مجلس بود. در بدو ورود به پاویون آقای هاگ گینوب نماینده سواپو در زامبیا در حالی که اشک می‌ریخت به استقبال ما آمد و با یادآوری جلساتی که در لوزاکا داشتیم، از استقلال کشورش ابراز مباهات و از کمک‌های ایران تشکر کرد.

پس از ورود به پاویون و مشاهده سطح مقاماتی که برای این مراسم آمده  بودند به اهمیت استقلال نامیبیا و فروپاشی آپارتاید پی بردیم.در نزدیکی های ما، یاسر عرفات در حالی که کلت سنتی خود را به کمر بسته بود با حسنی مبارک رئیس جمهور مصرسخن می گفت.با دیدن این صحنه به آقای شیخ الاسلام گفتم ایکاش از این کلت برای مبارزه با اسرائیل استفاده می شد .

نلسون ماندلا،روسای جمهور اکثر کشورهای آفریقائی نظیر کنت کائوندا،موگابه،آراپ موئی،نایرره و دبیرکل سازمان ملل و بسیاری دیگر از مقامات ارشد جهان به صف ایستاده و به سام نجوما تبریک می گفتند.این تقدیر الهی بود که سام نجوما که زمانی از سوی غرب ،تروریست خوانده می شد حال به عنوان رهبر نامیبیا،در مقابل رهبران جهانی عرض اندام می کرد.

نخستین سخنران مراسم، دبیرکل سازمان ملل بود که سعی کرد با سخنان خود،استقلال نامیبیا را به حساب فعالیت های این سازمان بگذارد. وی با حرارت از نقش صلح طلبانه سازمان ملل که به تحقق استقلال نامیبیا انجامید سخن گفت و در سخنان خود نقش مبارزات مردم نامیبیا برای استقلال را کمرنگ کرد.این خط توسط دکلارک،رئیس جمهور نژادپرست آفریقای جنوبی هم دنبال شد و وی تبعیت از برنامه های صلح آمیز سازمان ملل را علت اعطای استقلال به نامیبیا دانست.دکلارک هنوز نتوانسته بود خود را قانع کند که در این جنگ حق و باطل شکست خورده است.

هنگامی که پرچم آفریقای جنوبی به پائین کشیده شد و پرچم نامیبیا به اهتزاز در آمد،سام نجوما چریک سیاهپوستی که سالها به عنوان رهبر سواپو همچون خاری در چشم  انگلیس و جهان غرب بود،اشک می ریخت. وی در سخنرانی خود  از این که نامیبیا سال ها تحت استعمار رژیم نژادپرست آفریقای جنوبی بود ابراز تاسف کرد و به روح شهدای راه آزادی درود فرستاد. نجوما پیروزی بر رژیم آفریقای جنوبی  را ناشی از مبارزات مستمر مردم کشورش و حمایت های کشورهای مستقل جهان از جمله کشورهای خط مقدم مبارزه با آپارتاید دانست.

آن روز نامیبیا که از قرن نوزدهم مستعمره آلمان بود و در سال 1945 از سوى سازمان ملل، تحت قیمومیت رژیم نژادپرست آفریقای جنوبى قرار گرفت،به دنبال مبارزات مسلحانه و عملیات پارتیزانى مداوم و مستمر نیروهاى مردمی سواپو و جمایت های کشورهای مترقی همچون ایران، سرانجام در اواخر سال 1989، دولت نژادپرست آفریقاى جنوبى را تسلیم خود کرد و استقلال خود را جشن گرفت.

سام نوجوما فردای آن روز در دیدار با هیات ایرانی از کمک های ایران تشکر کرد و پیروزی بر آپارتاید را موفقیت مشترک کشورهای آفریقائی و ایران دانست.وی  قول داد که بزودی از ایران دیدن کند.

نکته جالب در تاریخ مبارزات ضد نژاد پرستی ،این است که در روز 22 بهمن1369 مطابق با 11 فوریه  1990 یعنی همزمان با سالروز پیروزی انقلاب اسلامی ایران،نلسون ماندلا از زندان مخوف آفریقای جنوبی آزاد شد و اول فروردین مصادف با عید نوروز نیز نامیبیا به استقلال رسید.

Iran, Azerbaijan turning into strategic partners

Bilateral relation between Tehran and Baku is on the path to turn into strategic ties, former Iranian ambassador to Azerbaijan, Mohsen Pak Ayeen, told Trend.

“The sides have taken common measures in the fields of economy and security cooperation in particular, the issue of combating terrorism over the recent years,” he said, commenting on the ongoing visit of Iranian President Hassan Rouhani to Baku.

Saying that the presidents of Iran and Azerbaijan have met more than ten times over the past five years and these meetings have an important role in reaching new agreements and implementing them, he added that the Islamic Republic of Iran sees no restriction to expand cooperation with Azerbaijan.

Stating that the two countries share common viewpoints regarding the security and regional stability, the former envoy mentioned that this kind of cooperation would win the two nations long term interests.

“In light of the political will of the two presidents, the sides have taken advantages of existing opportunities which is considered as a symbol of win-win diplomacy,” he added.

“Concerning the regional and multilateral cooperation, Iran and the Republic of Azerbaijan face common threats and opportunities in the region today. In this regard, in consultation with other countries in the region, including Russia, Turkey and Georgia, they can take advantage of opportunities and confront threats”

Pak Ayeen said that issues such as the legal status of the Caspian Sea, energy security, transportation, combating drugs trafficking, terrorism and extremism are among the issues that these countries can discuss and cooperate in providing mutual benefits and the continuity of this type of interaction provides benefit of everyone.

“The trilateral ties of Iran, Russia and Azerbaijan, beyond bilateral relations and in the form of a tripartite format, can naturally lead to the development and strengthening of economic cooperation.”

The former envoy spoke about the existing cooperation opportunities and said the three countries can cooperate in areas such as road, rail and maritime transit as well as the development of the, customs, oil and gas, the global energy market, the creation of infrastructure as well as connecting three countries' electricity networks and in the peaceful uses of nuclear energy.