آمار پاک نوشته | هفته اوّل خرداد ۱۴۰۰

Under the pretext of the Foreign Minister's visit to Baku and Yerevan

 

Under the pretext of the Foreign Minister's visit to Baku and Yerevan

Tehran, May 25, IRNA - Within the framework of continuous consultations between Iranian officials with the Republics of Azerbaijan and Armenia, our Foreign Minister arrived in Baku and will subsequently travel to Yerevan. Consultation and exchange of views on the latest developments in bilateral relations and the most important regional and international issues has been announced as the main purpose of this trip

Dr. Zarif's visit to Iran's two neighboring countries in the Caucasus at the present time is of the following dimensions and can be considered

1. Several months have passed since the war between Armenia and the Republic of Azerbaijan, which eventually led to a ceasefire agreement in Moscow, but the differences between the two countries are still growing. Armenia has accused the Republic of Azerbaijan of trying to annex the Zangzur border to its country and said that the Azerbaijani military is in fact seeking to change the geographical borders and violate the territorial integrity of Armenia. Nikol Pashinyan, the "Acting Prime Minister of Armenia," has informed some countries of his protest by telephone as well as by letter, threatening to raise the issue with the Collective Security Treaty Organization, an international security body. The United States and the European Union, in implicit support for Armenia, have called on the two countries to resolve their differences through negotiation with restraint. Russia has also stated that Moscow officials are in constant contact with both the Azerbaijani and Armenian sides and will make every effort to reduce the deterioration of the situation. Meanwhile, Azerbaijani President Ilham Aliyev said in a telephone call with his Kazakh counterpart that the situation was not as Armenia described and that the two countries were negotiating the demarcation of the border and that there had been no military clashes on the border. According to Aliyev, the Armenian government's appeal to the Collective Security Treaty Organization to internationalize the issue is futile. The Islamic Republic of Iran has been following with sensitivity and accuracy the developments of recent weeks on the borders of the two neighboring countries and has expressed its readiness to help resolve these disputes peacefully. At the same time, Iran's principled position is to support the territorial integrity of neighboring countries and to oppose the change of official geographical borders. Based on this principled position, Iran has resolutely defended the territorial integrity of the Republic of Azerbaijan and opposed the partition of this country. The main cause of the war in the Caucasus is the Nagorno-Karabakh conflict, and a ceasefire agreement has been reached in Moscow to resolve the Nagorno-Karabakh conflict. Raising other issues, such as changing the borders of Armenia and annexing Zangzur to the Republic of Azerbaijan, if true, will not help resolve the Nagorno-Karabakh conflict and will complicate matters. Some people in the Republic of Azerbaijan may be interested in annexing the Armenian Zangzur region to Azerbaijan in the interests of Turkey. These friends should know that raising this issue will definitely delay the resolution of the Nagorno-Karabakh conflict and its return to Azerbaijan. Turkey is a traditional friend of the Republic of Azerbaijan and a long-time enemy of Armenia and naturally pursues its own interests. The introduction of any new issue alongside the Nagorno-Karabakh issue could open the door for the United States and the European Union, both of which oppose Turkey, to resolve the Nagorno-Karabakh conflict and strengthen Armenia's bargaining power


2. The Republic of Azerbaijan has a superior military and political dimension due to its superiority in the field and the provision of opinions in the Moscow Agreement. To consolidate this superiority, it is important to accelerate the reconstruction of the seven liberated areas in the Nagorno-Karabakh war. Azerbaijan's focus on this issue will not only strengthen peace and security in the neighboring regions of Nagorno-Karabakh but will also be effective in the final settlement of the Nagorno-Karabakh conflict within the framework of Azerbaijan's territorial integrity. Friendly countries of Azerbaijan, including the Islamic Republic of Iran, can play a bilateral or multilateral role in the reconstruction of the liberated regions of Azerbaijan, as well as the development of economic cooperation and the establishment of peace and stability in the South Caucasus. The establishment of peace and security in the Caucasus will definitely be in the interest of the Republic of Armenia, and it will put the country, which has been facing economic problems due to the Nagorno-Karabakh conflict for years, on the path of economic progress and greater cooperation with countries in the region, 


3- In recent months, especially after Iran's firm and just positions in the Nagorno-Karabakh war, Tehran and Baku have been on the path of increasing relations, and the exchange of reciprocal delegations and the holding of a joint economic commission is the reason for this progress. At this time, some media agents, especially the Zionist regime, have tried to destroy the friendly relations between Tehran and Baku by publishing wrong news and reports. Sometimes some commentators, especially in cyberspace, have been in the path of this game and have played in the land of the enemy of relationships. Officials of the two countries, especially the official media, can play a constructive role in thwarting their destructive tricks by recognizing the enemy's media tricks and prevent misunderstandings by publishing real news. It is appropriate that the management of this process be on the agenda of the two countries during the visit of our Foreign Minister to Baku

In general, Dr. Zarif's visit to two friendly countries, namely the Republics of Azerbaijan and Armenia, can strengthen the neighborhood policy of the Islamic Republic of Iran and should be taken as a good omen

به بهانه سفر وزیر امور خارجه به باکو و ایروان

 

به بهانه سفر وزیر امور خارجه به باکو و ایروان

در چارچوب رایزنی‌های مستمر میان مقامات ایران با جمهوری های آذربایجان و ارمنستان، وزیر امور خارجه کشورمان وارد باکو شد و متعاقبا به ایروان سفر خواهد کرد.

رایزنی و تبادل نظر در خصوص آخرین تحولات روابط دو جانبه و مهمترین مسائل منطقه‌ای و بین المللی هدف اصلی این سفر اعلام شده است. سفر دکتر ظریف به دو کشور همسایه ایران در قفقاز در مقطع فعلی از ابعاد زیر حائز اهمیت بوده و می تواند مورد توجه قرار گیرد.

1- چند ماه از جنگ ارمنستان و جمهوری آذربایجان که نهایتا به موافقتنامه آتش بس در مسکو منتهی شد، سپری شده اما کماکان اختلافات دوکشور رو به تزاید است. ارمنستان، جمهوری آذربایجان را متهم به تلاش برای ملحق کردن مرز زنگزور به کشورخود کرده و گفته است نظامیان آذربایجان، عملاً به دنبال تغییر مرزهای جغرافیایی و نقض تمامیت ارضی ارمنستان هستند.

نیکول پاشینیان به عنوان «کفیل نخست وزیر ارمنستان»، اعتراض خود را به شکل تلفنی و همچنین به صورت ارسال نامه، به اطلاع برخی از کشورها رسانده و تهدید کرده که موضوع را در سازمان پیمان امنیت جمعی که یک نهاد امنیتی بین المللی است، مطرح می کند. آمریکا و اتحادیه اروپا در جانبداری تلویحی از ارمنستان از دو کشور خواسته اند که با خویشتنداری، اختلافات خود را از طریق مذاکره حل کنند. روسیه نیز اعلام کرده که مقامات مسکو در تماس دائمی با هر دو طرف آذربایجانی و ارمنستانی هستند و تمامی تلاش خود برای کاهش وخامت اوضاع انجام خواهند داد. در عین الهام علی‌اف، رئیس جمهوری آذربایجان در تماس تلفنی با همتای قزاقستانی خود اعلام کرد که اوضاع آنگونه که ارمنستان توصیف می کند نیست و دو کشور در حال مذاکره برای مشخص شدن خطوط مرزی هستند و هیچ‌ درگیری نظامی در مرزها رخ نداده است.
به عقیده علی‌اف، مراجعه دولت ارمنستان به سازمان پیمان امنیت جمعی برای بین‌المللی کردن موضوع بوده و اقدامی بی نتیجه است. جمهوری اسلامی ایران با حساسیت و دقت، تحولات هفته های اخیر در مرزهای دو کشور همسایه را دنبال می‌کند و برای کمک به حل و فصل مسالمت آمیز این اختلافات ابراز آمادگی کرده است. در عین حال موضع اصولی ایران حمایت از تمامیت ارضی کشورهای همسایه و مخالفت با تغییر مرزهای رسمی جغرافیایی است. بر اساس این موضع اصولی، ایران قاطعانه از تمامیت ارضی جمهوری آذربایجان دفاع و با تجزیه این کشور مخالفت کرده است. علت اصلی جنگ در قفقاز موضوع قره باغ بوده و توافق آتش بس در مسکو نیز برای حل موضوع قره باغ منعقد شده است. طرح مسائل دیگری از جمله تغییر مرزهای ارمنستان و الحاق زنگزور به جمهوری آذربایجان، اگر حقیقت داشته باشد، کمکی به حل مشکل قره باغ نکرده و موضوع را پیچیده خواهد ساخت. ممکن است کسانی در جمهوری آذربایجان با توجه به دست برتر باکو در جنگ و برای تامین نظر ترکیه، علاقمند به الحاق منطقه ارمنی زنگزور به آذربایجان باشند. این دوستان باید بدانند که طرح این موضوع قطعا موجب تاخیر در حل مسئله قره باغ و بازگرداندن آن به آذربایجان خواهد شد. ترکیه دوست سنتی جمهوری آذربایجان و دشمن دیرینه ارمنستان است و طبعا تامین منافع خود را دنبال می کند. طرح هرگونه مسئله جدید در کنار موضوع قره باغ، می تواند پای آمریکا و اتحادیه اروپا که هردو از مخالفین ترکیه هستند را به منطقه باز کند و این اتفاق نیز حل مشکل قره باغ را دشوار و قدرت چانه زنی ارمنستان را تقویت خواهد کرد.

2- جمهوری آذربایجان به دلیل برتری در میدان و تامین نظرات در موافقتنامه مسکو، در ابعاد نظامی و سیاسی دست برتر را دارد. برای تثبیت این برتری، تسریع در بازسازی هفت منطقه آزاد شده در جنگ قره باغ حائز اهمیت است. تمرکز آذربایجان بر این موضوع نه تنها موجب تقویت آرامش و امنیت در مناطق همجوار قره باغ شده بلکه در حل نهایی مسئله قره باغ در چارچوب تمامیت ارضی آذربایجان، موثر خواهد بود. کشورهای دوست آذربایجان از جمله جمهوری اسلامی ایران می توانند بطور دوجانبه یا چندجانبه در بازسازی مناطق آزاد شده  آذربایجان نقش داشته باشند و در کنار توسعه همکاری های اقتصادی در تثبیت صلح و ثبات در قفقاز جنوبی نیز نقش ایفا کنند. قطعا تثبیت صلح و امنیت در قفقاز به نفع جمهوری ارمنستان هم خواهد بود و این کشور که سالها به دلیل مناقشه قره باغ با مشکلات اقتصادی مواجه بوده را در مسیر پیشرفت اقتصادی و همکار بیشتر با کشورهای منطقه حتی جمهوری آذربایجان قرار خواهد داد.

3-  در ماههای اخیر بخصوص پس از مواضع قاطعانه و عادلانه ایران در جنگ قره باغ، تهران و باکو در مسیر پیشرفت فزاینده روابط قرار گرفته و تبادل هیات های متقابل و برگزاری کمیسیون مشترک اقتصادی دلیل این پیشرفت است. در این مقطع برخی از عوامل رسانه ای بخصوص از سوی رژیم صهیونیستی با انتشار اخبار و گزارشاتی سعی در تخریب روابط دوستانه تهران و باکو داشته اند. گاهی برخی صاحبان نظر وتریبون، بخصوص در فضای مجازی نیز در مسیر این بازی قرار گرفته و در زمین دشمن روابط،  بازی کرده اند.  مسئولین دو کشور و بخصوص رسانه های رسمی می توانند با شناخت ترفندهای رسانه ای دشمن، نقش سازنده ای در خنثی سازی ترفندهای مخرب آنها ایفا کرده و با انتشار اخبار واقعی از ایجاد سوء تفاهمات جلوگیری نمایند. مناسب است مدیریت این روند در دستورکار دوکشور در جریان سفر وزیر امورخارجه کشورمان به باکو قرار گیرد.
در مجموع سفر دکتر ظریف به دوکشور دوست یعنی جمهوری های آذربایجان و ارمنستان می تواند تقویت کننده سیاست همسایگی جمهوری اسلامی ایران باشد و باید آن را به فال نیک گرفت.

رجوع به همه پرسی، تنها راه حل برای فلسطین

 

رجوع به همه پرسی، تنها راه حل

تشدید اقدامات جنایتکارانه رژیم صهیونیستی علیه مردم مظلوم فلسطین، با اشغال مسجدالاقصی توسط سربازان اسرائیلی و تلاش برای افزایش شهرک سازی برای یهودیان همراه بود.

این تلاش ها با ظهور و بروز آپارتاید در سرزمین های اشغالی و اخراج شماری از خانواده‌های عرب از خانه‌هایشان در منطقه شیخ جراح، موجب اعتراض فلسطینی‌ها شد و شکست دیگری را برای رژیم صهیونیستی رقم زد.

دفاع جانانه مردم فلسطین از سرزمین اجدادی خود و شلیک هزاران موشک به تل آویوو حیفا که شکست گنبد آهنین را به رخ جهانیان کشید، موجب شد تا نتانیاهو که در اندیشه نابودی غزه بود، برای اولین بار آتش بس بدون پیش شرط را بپذیرد. در این جنگ یازده روزه، جامعه جهانی و حتی حامیان رژیم صهیونیستی به درستی فهمیدند که اسرائیل دیگر توان رویارویی با محور مقاومت را ندارد و این فلسطین است که در میدان، حرف آخر را می زند. جهانیان به خوبی دریافتند که قدس، هویت اصلی فلسطین  و جهان اسلام است و رژیم صهیونیستی و کشورهائی همچون آمریکا،انگلیس،آلمان و فرانسه دیگر نمی توانند با قدرت نظامی، هویت قبله اول مسلمانان جهان را انکار کنند. در هنگام مصاف جانانه مردم فلسطین علیه جنایات اسرائیل، همدلی جهان اسلام و آزادگان جهان برای محکومیت رژیم اشغالگر قدس و حمایت از آرمان آزادی فلسطین به اوج خود رسید و همه از موشک باران تل آویو و حیفا خوشحال شدند.

اینک، آتش‌بس فرصتی را برای جهانیان فراهم کرده که با شناخت واقعیت های صحنه به یک راه حل عادلانه و مبتنی بر آرای مردم برای حل مشکل فلسطین بیاندیشند. راه حل مطرح شده از سوی ایران که حدود بیست سال پیش توسط رهبر معظم انقلاب در اجلاس سران عدم تعهد در تهران اعلام شد یعنی "برگزاری همه پرسی در سرزمین های اشغالی" تنها راه ممکن برای این معضل دیرینه است. بر اساس طرح جمهوری اسلامی ایران که در سازمان ملل هم به ثبت رسیده است تمام ساکنین سرزمین های اشغالی اعم از مسلمان، یهودی و مسیحی و آوارگان فلسطینی که از این سرزمین اخراج شده اند، بر اساس  حق تعیین سرنوشت در یک همه پرسی شرکت کرده و بصورت آزاد و دموکراتیک، نظام آینده حاکم بر این سرزمین را تعیین کنند.

راه حل ایران کاملا مبتنی بر اصول عقلانی و موازین پذیرفته شده در مجامع بین المللی و بر مبنای احترام به آرای مردم است. کشورهای غربی و نهادهای بین المللی همچون سازمان ملل متحد که ادعای حمایت از حقوق بشر را دارند، می بایست از این طرح که حائزتمام معیارهای حقوق بشری است، پشتیبانی کنند واجازه ندهند که بیش از این جنایات اسرائیل علیه مردم فلسطین ادامه یابد.

در سال 1370 نیز کشورهای طرفدار آپارتاید همچون انگلیس و آمریکا و نهادهای غربی متقاعد شدند که جنایات رژیم آپارتاید در آفریقای جنوبی نمی تواند این سیستم غیرعادلانه را حفظ کند و لذا به برگزاری همه پرسی در این کشور قانع شدند. نتیجه این همه پرسی نابودی یکی از رژیم های غیرانسانی و استقرار دولتی دموکراتیک در آفریقای جنوبی بود. امروز نیز نهادینه شدن تبعیض نژادی و آپارتاید در سرزمین های اشغالی و تداوم حاکمیت نژادپرستان صهیونیسم که حتی با مخالفت یهودیان هم مواجه است، می تواند در سایه همه پرسی به یک نظام دموکراتیک منتهی شود.

تردیدی نیست که سرنوشت رژیم صهیونیستی با سرنوشت رژیم آپارتاید درآفریقای جنوبی، مشترک است و سردمداران پرتوریا که هرگز فروپاشی رژیم آپارتاید را تصور نمی کردند، شاهد اضمحلال آن شدند. قطعا با تداوم مبارزات ضدآپارتایدی علیه رژیم اشغالگر فلسطین و حمایت جامعه جهانی از این مبارزات، شکست نژادپرستان در سایه همه پرسی رقم خواهد خورد و مبارزه مردم فلسطین و محور مقاومت، فروپاشی صهیونیسم را ممکن خواهد ساخت. قظعا فروپاشی صهیونیسم موجب عزت یهودیان جهان خواهد شد و جایگاه پیروان حضرت موسی(ع) را ارتقاء خواهد داد.

مناسب است با استفاده از شرایط آتش بس، کشورهای اسلامی با مدیریت سازمان همکاری اسلامی از همه پرسی در سرزمین های اشغالی بطور جدی حمایت کرده و آن را در عرصه بین المللی مطرح نمایند. جمهوری اسلامی ایران نیز می تواند در این عرصه به عنوان طراح اصلی این راه حل، پیشقراول باشد.